Dobra, wystarczy. Już dłużej nie mogę patrzeć na ten downgrade. Nie biegam od października i czuję już bardzo, ale to bardzo mocno, że ta najdłuższa na przestrzeni ostatnich 13 lat przerwa, nie wnosi nic dobrego.

Czy od razu to jest powód, żeby reaktywować projekt, który motywował mnie do ukończenie Ironman'a przed 40-tką? Nie wiem, wiem natomiast że dość długo szukam dziury w całym, nowych metod, sposobów, planów, a może czas wrócić do tego co działa? Akurat ta blogowa forma motywacji działa na mnie całkiem nieźle.

Czy coś wielkiego i ambitnego mam w planie? Być w najlepszej możliwej (o ile nie najlepszej) formie fizycznej i psychicznej swojego życia, na swoje 50 urodziny. To mam w planie.

Na razie konsumpcji tej przyszłej formy na jakiejś spektakularnej imprezie nie przewiduje, przygotowywanie się do jakiejś imprezy to zawsze ekstra stres, to akurat nie jest mi teraz potrzebne.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nie wiem czy to ja zacząłem skrzypieć czy bieżnia nie chce tego wszystkiego przechodzić na nowo jeszcze raz? No nic, dla mnie Collagen dla bieżni smar i jakoś to poleci. Truchty "pod górkę" są na stałe w moim repertuarze wprowadzającym po kontuzji, po przerwie, po roztrenowaniu. W moim obecnym planie mają rolę active recovery po poniedziałkowych przysiadach i interwałach... Trochę tych pomysłów jest, wygląda na to że mają sens ale to czas pokaże, już nie wiele mi prób zostało. Czas nie jest z gumy.
Czytaj więcej
Obraz
Trochę zbyt ambitnie, klasycznie, jak zwykle ale jestem dobrej myśli bo zaczynam coś nowego, przemyślanego i tak po prostu zwyczajnie w zgodzie z sobą. Pasuje mi taka forma treningu, krótsza, intensywna, wymagająca ale nie destrukcyjna. Mogę też połączyć to co zawsze lubiłem i lubię najbardziej, bieganie, rower i trening siłowy a gdy przyjdzie czas na deload pewnie zmieści się też pływanie. Gdy nie ma zawieszonej na kółku konkretnej imprezy, nie ma deadline w postaci terminu startu to można się zastanawiać czy jest wystarczająca motywacja aby się docisnąć, a może właśnie o to chodzi żeby nie ugniatać głowy presją w przestrzeniach gdzie robimy, sry robię coś dla siebie. Nie wszędzie musi być eksponowany aspekt osiągania i rywalizowania, aby zmotywować się do intensywnego wysiłku. Położyłem gdzieś na razie na niższej półce te podszepty ego i priorytet dostało zdrowie i w tym kontekście będę działał. Czy to będzie w rezultacie baza do jakiegoś amatorskiego startowania? Nie wiem, to dla mn...
Czytaj więcej
Obraz
Trochę się ta nowa rutyny posypała na rzecz ... No właśnie na rzecz random aktywności których w obawie przed kontuzją (jak się przygotowujesz dwa lata do imprezy gdzie wywaliłeś kilka k na start, to takie właśnie pato wzorce się uruchamiają) unikałem przez ostatnią dekadę. Prawdą jest , że jazdy na nartach się nie zapomina no może nie do końca zapomina, trochę sobie muszę temat odświeżyć ale pretekst w postaci wyjazdu z najmłodszym na jego weekendowy kurs jest idealny. Perspektywa wspólnych zimowych wyjazdów w przyszłości i wspólnej aktywności dodatkowo mnie motywuje. Pogoda idealna, śnieg, góry, i chwila wolnego od codziennego zapierdolu bezcenna. Do tego powrót do aktywności którą naprawdę lubię i chyba lepiej być już nie może... Może, młodemu idzie naprawdę bardzo dobrze i złapał potężna zajawkę! Idealnie.
Czytaj więcej